Amsterdam gooit roer om op woningmarkt: armen en ouderen boven expats

Amsterdam wil ouderen, armen en de middenklasse helpen op de Amsterdamse woningmarkt. Daarom wil de stad dat sociale huurwoningen zo min mogelijk worden verkocht, dat er snel duizenden extra huizen bijkomen en dat huisjesmelkers worden aangepakt. En de hogere inkomens zoals bijvoorbeeld expats? Die kunnen prima voor zichzelf zorgen.

In de plannen van Zita Pels, wethouder Volkshuisvesting, staat duidelijk wie er geholpen moet worden – en wie niet. De aanpak richt zich nadrukkelijk op ouderen, gezinnen, kwetsbare groepen en Amsterdammers met een laag- en middeninkomen. “De groepen voor wie de stad onbetaalbaar of onbereikbaar is of dreigt te worden, hebben onze hulp hard nodig”, licht Pels die keuze toe. “En wel nu.”

Geen hulp voor rijken en expats

Groepen die niet op hulp van de Stopera hoeven te rekenen, zijn de hogere inkomens, expats en internationale studenten. Pels vindt dat deze keuze veel eerder gemaakt moest worden. “Jarenlang heeft het beleid vooral de nadruk gelegd op de woningmarkt en zijn we volkshuisvesting uit het oog verloren.”

Andere keuzes maken dus. De stad wil de komende tijd huisjesmelkers en leegstand strenger aanpakken door in te zetten op betere handhaving. En ouderen krijgen hulp bij het vinden van een passend huis. Door deze doorstroming komen er huizen vrij voor gezinnen en starters (artikel gaat verder na de video):

De plannen – opgesteld in de Amsterdamse Aanpak Volkshuisvesting (AAV) – dienen als ‘stip aan de horizon’, zegt Pels. Uitgangspunt is hoe de Amsterdamse woningmarkt er in 2040 zou moeten uitzien.

Woningdelen

Opvallend is dat woningdelen volgens het plan weer makkelijker moet worden: individuele huurcontracten zijn voor het verkrijgen van een woningdeelvergunning niet meer verplicht. Pels draait hiermee terug wat haar voorganger Laurens Ivens juist invoerde om het huisjesmelkers moeilijker te maken. ‘Intensiever gebruik van de bestaande woningvoorraad’ is volgens het nieuwe plan nu nodig ’totdat de wooncrisis beteugeld is’.

De AAV dient als ‘stip aan de horizon’, zegt Pels. Uitgangspunt is hoe de Amsterdamse woningmarkt er in 2040 zou moeten uitzien. “Wonen moet een recht worden, en geen verdienmodel. Met de AAV gaan we echt weer terug naar volkshuisvesting in plaats van een woningmarkt .” De wethouder wil nu in gesprek met de gemeenteraad en onder andere woningcorporaties om de plannen verder uit te werken.

‘Volkshuisvesting, geen woningmarkt’

“Wonen moet een recht worden en geen verdienmodel. We gaan echt weer terug naar volkshuisvesting in plaats van een woningmarkt.” De wethouder wil nu in gesprek met de gemeenteraad en onder andere woningcorporaties om de plannen verder uit te werken. Zeven doelen staan centraal. 

De inspanningen van de AAV zijn nu gericht op de komende eerste vijf jaar, tot 2027. Tussentijds worden de effecten van het beleid in de gaten gehouden, om waar nodig bij te sturen. Zeven doelen staan centraal. 

Hoge doelen

De doelen zijn hoog en de omstandigheden – de oorlog in Oekraïne, de klimaatcrisis, de inflatie – verre van ideaal. Maar volgens de wethouder kán de stad kan niet anders. “De wooncrisis is diep. Het is niet iedereen gegeven in een betaalbare, duurzame en veilige woning te wonen.” 

Hoe de zeven doelen behaald moeten worden staat ook in de AAV: 7500 nieuwbouwwoningen per jaar, met daarbovenop jaarlijks nog eens zo’n 2500 tijdelijke woningen. De verkoop van sociale huurwoningen wordt beperkt tot een minimum. Met extra regulering worden excessen aangepakt. En het verder aanmoedigen van verduurzaming van huizen met slechte energielabels.

Corporaties

Pels erkent dat de plannen niet alleen zijn uit te voeren en zoekt dan ook nadrukkelijk de hulp op van partners.  “De sociale huurwoningen die we hebben, moeten we behouden”, zegt Pels. “De corporaties zijn onze belangrijkste partner. We willen zorgen dat zij meer investeringsruimte krijgen. Hiervoor pleiten we in Den Haag voor een ander belastingstelsel.” Zo komt financiële ruimte vrij voor de corporaties om in te zetten op bouwen en verduurzaming.

Volkshuisvesting dus, geen woningmarkt – het vereist, denkt Pels, een omslag in de manier waarop we denken naar wonen in de stad. Maar: “Het kán. We moeten niet denken dat de wooncrisis een natuurverschijnsel is – dat is in mijn ogen het gevolg van hele slechte keuzes van het Rijk van de afgelopen 10, 15 jaar. Daardoor zitten we nu hier.”

Startpunt: keuzes maken. Voor huisvesting voor de groepen die dat nu het meeste nodig hebben – zoals Amsterdam dat decennialang heeft gedaan. “Daar begint het mee.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *